Fryderyk Chopin w pewnym momencie swojej pracy twórczej miał wyrazić rozgoryczenie współpracą z wydawcami stwierdzając, że „z trudem rozpoznaje swoje myśli” gdy patrzy na wydane drukiem własne utwory. Uczennica Friederike Müller zanotowała też jego wypowiedź dotyczącą zaznaczania niuansów interpretacyjnych: „to uczucie rządzi takimi rzeczami, to tak się zmienia i by całkiem to zapisać, z dokładnością, wymagałoby to trudu, który się nie opłaci (…). Może ze cztery osoby zrozumiałyby, co to znaczy. Reszta grałaby tak samo źle”.

Karol Szymanowski podejmował jednak ten trud nieustannie i opisywał najdrobniejsze detale („drgnienia duszy”) w swoich utworach. W rezultacie w gęstwinie tych opisów łatwo się pogubić i opacznie odczytać intencje kompozytora. Dodatkowo, poprzez liczne ingerencje polskiego wydawcy (PWM), opisy te zostały w wielu wypadkach zniekształcone.

Książka przedstawia koncepcję odczytania zapisu Szymanowskiego w oparciu o  analizę rękopisów najwcześniejszych utworów. Zawarte w niej wnioski są wynikiem doświadczeń autorki zebranych podczas pracy nad nagraniem wszystkich dzieł fortepianowych tego kompozytora.