Aktualności

18-02-2019

Wystawa "Splecione losy"


      Wystawa Splecione losy – stworzona na podstawie dedykacji i autografów znajdujących się w zbiorach Archiwum Śląskiej Kultury Muzycznej – to opowieść o przyjaźni pomiędzy pedagogiem i uczniem, kompozytorem a muzykologiem oraz znajomości dwóch śpiewaków operowych. Przedstawiono także autografy dwóch osobistości: Ludomira Różyckiego oraz Jana Reszke.

 

      Najwyższa półka gabloty poświęcona jest relacji mistrz-uczeń. W rolę mistrza wcielił się Adam Mitscha – pedagog Państwowego Konserwatorium Muzycznego – dzisiejszej Akademii Muzycznej. Prowadził klasę historii muzyki, kontrapunktu, harmonii i instrumentoznawstwa. Michał Spisak studiował kompozycję oraz uczył się gry na skrzypcach. W 1937 roku wyjechał do Francji i tam już osiadł na stałe. Często wracał wspomnieniami do czasów studenckich, a przede wszystkim do spotkań z ukochanym profesorem, któremu pokazywał swoje pierwsze próby kompozytorskie. Przesyłał także wydania swoich dzieł z ciepłymi dedykacjami: „Adamowi Mitschy, mojemu Profesorowi kontrapunktu i „harmonii specjalnej”, z wielkim szacunkiem i prawdziwą przyjaźnią – Michał Spisak. Paryż 30 czerwca 1958 roku”. Dopełnieniem tych eksponatów jest studencki zeszyt nutowy z harmonii wraz z zadaniami domowymi oraz legitymacją studencką Spisaka.

 

      Poniżej znajduje się zdjęcie Ludomira Różyckiego dedykowane krakowskiemu muzykologii Józefowi Władysławowi Reissowi. Reiss był autorem wielu prac naukowo-badawczych i podręczników dla szkół muzycznych. W gablocie wyeksponowano rękopis jego książki Beethoven (1920). Cała jego spuścizna została przekazana przez córkę do Biblioteki w latach 1974-1976.

 

      Kompozytor Ludomir Różycki związał się z katowicką uczelnią muzyczną po II wojnie światowej. Był przedstawicielem Młodej Polski w muzyce. Wraz z Karolem Szymanowskim, Grzegorzem Fitelbergiem oraz Apolinarym Szelutą założył w 1905 roku Spółkę Nakładową Młodych Kompozytorów Polskich, co przyczyniło się do podniesienia poziomu artystycznego muzyki polskiej. Część jego zbiorów została przekazana Bibliotece. Prezentujemy jego osobiste pamiątki: książkę o Beethovenie, okulary oraz zegarek.

 

      Jan Reszke, a także Jean Reszke, Jean de Reschke to światowej sławy śpiewak operowy (tenor dramatyczny). Jeden z najbardziej znanych wykonawców męskich partii wokalnych opery końca XIX wieku. Często śpiewał wspólnie z bratem i siostrą. Wzbudzał niespotykany podziw publiczności operowej Europy i Ameryki, śpiewając od Petersburga po Nowy Jork i Chicago. Był ulubieńcem i przyjacielem głów koronowanych i książąt, multimilionerem, miłośnikiem koni. Otoczony estymą przez największych twórców swoich czasów pozostał w ich zapiskach pamiętnikarskich. Dla niego komponowano opery i dopisywano nowe arie w istniejących już dziełach. Uchodził za wzór elegancji, kultury muzycznej i osobistej, za wzór wiktoriańskiego gentelmana. W 1902 r. Reszke wycofał się ze sceny i otworzył w Paryżu szkołę śpiewu, wraz z prywatnym teatrem. Teatr mógł pomieścić 150 widzów i 40-to osobową orkiestrę, a całość urządzona była na wzór teatru w Bayreuth. Uczył się u niego śpiewu Bronisław Romaniszyn – profesor Konserwatorium Śląskiego w Katowicach. W 1918 r. Reszke przeniósł się do Nicei gdzie nadal udzielał lekcji śpiewu. Na ramieniu siedziała mu papuga Coco, która była doskonałym znawcą śpiewu. Gdy profesor zaczynał się niecierpliwić z powodu fałszów uczniów, Coco zaczynała wrzeszczeć i trzeba było przerwać lekcje. Prezentujemy na wystawie 3 z pięciu współoprawnych tomów zawierających zabytkowe druki muzyczne utworów wokalnych oraz rękopisy opatrzone autografem Jana Reszke.

 

      Pozostając przy wielkich głosach i karierach na deskach opery - najniższa półka przedstawia znajomość Jana Kiepury ze Stefanem Beliną-Skupiewskim. Obydwaj cieszyli się na arenie międzynarodowej dużą popularnością, odnosząc sukcesy na scenach teatrów świata, oper i sal koncertowych. Stefan Belina-Skupiewski w 1946 roku objął prowadzenie Opery Śląskiej w Bytomiu oraz klasy wokalistyki w katowickiej PWSM.


Biuletyn Informacji Publicznej